A importancia das parroquias de Avión ven dada polos diezmos pagados ao Señor de Ribadavia, concretamente no ano de 1487 a de "Abelenda de Avión dio 16 fanegas de pan terciado de centeno y maíz; la de San Cristóbal de Avión, 2 fanegas de pan y 30 mrs vellos por un tocino; la de San Justo de Avión, 40 fanegas de pan". Estas cantidades de diezmos a pagar, sitúan ás parroquias de Avión como as que máis aportaban de todo o Ribeiro, o que permite supoñer a súa gran riqueza agrícola.

     Outra vez aparece o nome de Avión relacionado co Conde de Ribadavia, concretamente D. Diego Sarmiento de Mendoza quen nunha Real cédula sobre a expulsión dos moriscos, de 18 de diciembre de 1609, e que se comunicou en sendos oficios, no ano 1610, refirese ás Milicias, a Villa e as Xurisdiccións de San Amaro, Peroxa, Beade e Avión, entre outras.

    Os dereitos do Conde de Ribadavia sobre o patronato das parroquias, e que non eran simplemente honoríficos, fai que arreglara sempre o cobro das mesmas. Entre as parroquias que o tiñan por patrono, destacaban entre unha relación de vintecinco, as de Abelenda de Avión e San Xusto de Avión, no ano 1630.

     Non rematan aquí as aportaciones que Avión realizou por outros conceptos. No ano 1647 e con motivo da guerra con Portugal, parte do exército de cabalaría que dirixía o Capitán D. Antonio Jacinto Romero, estivo acuartelado en Ribadavia durante tres meses, o que ocasionou un gasto de cincoenta e dous ducados, éstos sen contar a hospedaxe, que era gratuita. Esos ducados foron repartidos da seguinte maneira: Peroxa, 12 ducados; Maside, 8; Amoeiro, 7; Roucos e Esposende, 7; Castro Cavadosa, 6; La Vega, 4 e Avión 8.

     Unha publicación da Imprenta Real no ano 1789, dun libro con título de: España dividida en provincias e intendencias y subdividida, especifica os datos correspondentes aos Estados de Ribadavia entre os que detallamos:

AVIÓN F. Abelenda,
S.S. F. Amiudal,
S.S. F. Avión, S.S. J-O- polo Conde de Ribadavia
F. Barroso, S.S.
F. Caseiro, S.S.
F. Corcores, S.S.
F. Couso, S.E. y S.S. = J.O. polo Mosteiro de Melón e o Conde de Ribadavia

J.O.= Jurisdicción Ordinaria S.E.= Señorio Eclesiástico S.S.= Señorio Secular

     En 1797, Labrada, realiza un censo da Comarca, e sitúa a mesma con 5.169 veciños en todo o Partido de Ribadavia, que comprende as poboacións de Ribadavia, Arnoia, Merens, San Clodio, Castrelo, Beade, Vega, Carballeda, Gomariz, Puga, Vide, Sabucedo, Astariz, Feanes, Fea, Prado, Troncoso, Festosa, Tellerma, Melón, Abión y Rubillón. Sen embargo, no ano 1753, La Croix conta dous mil habitantes únicamente en Ribadavia, o que fai pensar no comezo da emigración debido, principalmente, a unha brusca transición económica do territorio, xa que a vide e o liño eran as únicas fontes económicas pola época.

     Foi na Guerra de Independencia cando o Ribeiro notou o exército francés, unironse as forzas e desexos na loita contra o invasor. Era o 9 de febreiro de 1809, e dada a gran necesidade de darlle ou proporcionar ao exército guerrillero vinte mil racións diarias de pan, viño, galiñas, hovos, carne, etc..., os concellos non tiveron outro remedio que proceder ao reparto da contribución entre os veciños, acudindo entre outros os de Villar con bois, trigo e fariña.

    En 1825 establécense de novo as antigas Xurisdiccións, motivadas polo cambio de agregacións indebidas, que orixinaron cuestions e litixios entre as partes interesadas. No ano 1827 estaba en estudio o arreglo definitivo de Municipios e Partidos, e mientras tanto non se reunieran os datos necesarios, os Cotos e Xurisdiccións quedaron no estado en que estaban antes de facer as agregacións. Por todo iso, o estado económico do país e o seu movemento comercial, no se recoñecía con toda a claridade. Non obstante, destaca aquí a Instrucción dol subsidio do comercio do 22 de novembro de 1825, no que se atopa o reparto das cantidades sinaladas para o ano seguinte:

Amoeiro, 983 reais; Arnoia, 832; Abión, 832; Veiga e Carballeda, 893; Beade, 710; Castro Cavadosa, 366; Cartelle, 488; Gomariz, 48; Maside, 5.124; Melón, 710; Orcellón, 976; Pazos de Arenteiro, 829; Ponte Castrelo, 832; Partovia, 7.355; Refoxos, 1.891; Ribadavia, 5.880; Roucos, 976; San Clodio, 3.440 e Vide, 122.

     No ano 1836 os pagos da"fumaza" ou "fogaza", fixeronse a Ribadavia desde as freguesías de Oroso, 1800 reais, Córcores e Liñares 500 reais, sen embargo é de destacar que xa existía a negativa das outras freguesías de Abelenda, Amiudal, Avión, Barroso e Nieva, que entraron en litixio co Señor de Ribadavia, negándose a pagar os tributos. En 1837 Isabel II eliminou definitivamente este imposto.